{"id":2743,"date":"2013-02-05T15:49:37","date_gmt":"2013-02-05T15:49:37","guid":{"rendered":"http:\/\/vladgonzales.net\/blog\/?p=2743"},"modified":"2013-12-29T02:44:02","modified_gmt":"2013-12-29T02:44:02","slug":"31","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/2013\/02\/05\/31\/","title":{"rendered":"31"},"content":{"rendered":"

Wala akong masyadong plano para sa kaarawan ko.\u00a0 Pumasok sa klase, kain at videoke lang kasama ng ilang kaibigan.\u00a0 Walang masyadong inaasahan at wala ring gaanong paghahanda.\u00a0 Sinimulan ko ang araw ko sa pagbabasa ng mga mensahe sa telepono at sa Internet, pagkatapos ay bumili ako ng tanghalian sa Dory’s restaurant para sa mga kaopisina.\u00a0 Pagkadating sa UP, kaunting kain at chika time, tapos diretso na sa klase.<\/p>\n

Pagkatapos na pagkatapos ng klase, sumalubong sina Pat, Tin, at Cheska, pati si Kim na bagong kakilala lang.\u00a0 May paabot na donut at kumanta pa, semi-surprise dahil biniro ko ang isa sa kanila na magpa-donut naman.\u00a0 Nakakatuwa na bumigay naman sila.<\/p>\n

Pagkababa mula sa CAL building, si Tpen naman ang nakasalubong ko, hinatak ako sa parking lot.\u00a0 May surpresa daw sila, basta tumingin ako sa may itaas ng Palma Hall.\u00a0 Niloloko lang pala ako ni Tpen kasi nasa parking lot pala ang surpresa–ang kotse kong may mga letter cookie na bumabati ng “Happy Bday Ser!”\u00a0 Sina Ji-ann at Karen naman ay nandoon din, may hawak na improvised na lobo mula sa plastic gloves.\u00a0 Unang beses yatang may nagsurpresa sa akin nang ganoon sa buong buhay ko sa UP.\u00a0 Dumating din si Jules, nagpichur-pichur kami.\u00a0 Matamlay daw ako sabi ni Karen, sabi ko e kasi may meeting na nag-aabang sa itaas, na medyo pagod sa pagtuturo at medyo asar kahit paano na kailangang magtrabaho at piniling magtrabaho sa anibersaryo ng kapanganakan.\u00a0 Nagpaalam na ako sa kanila at umakyat muna.<\/p>\n

Pagdating sa taas, may dagdag na surpresa, isang cake mula sa mga katrabaho ko sa Departamento.\u00a0 Nakakatuwa, kasi bihira silang nagreregalo sa kahit sino.\u00a0 Feeling special tuloy ako at ang aming tagapangulong nag-birthday naman noong nakaraang araw.\u00a0 Dumating din ang co-host ko sa aming radio show at dating teacher na si Ginny, may regalong masarap na higanteng mango tart.\u00a0 Bago magsimula ang meeting, dumating si Ser Bomen at inabutan ako ng cute na cute na tasang mukhang lente ng Nikon.\u00a0 Medyo nainis siya na nahulaan kong hindi siya tunay na lente, pero natuwa ako nang sobra kasi yung focal length ng pekeng lente e sakto sa pinapabili ko sa kanya noong binubully ko siya.<\/p>\n

Nag-meeting kami at pagkatapos ay nagmeryenda ng meryendang galing sa aming tagapangulo na syempre’y nakidamay na rin ako.\u00a0 Dinalhan ko ng pagkain at cake ang mga kaibigan sa teatrong may ensayo sa baba ng building, binigyan sina Kuya Guard ng pagkain at cake, at kinita sina Roy at Louie.\u00a0 Kumain kami sa may Khas bago dumiretso sa Music 22.\u00a0 Sumunod doon sa videokehan sina Kat, Reagan (na may regalo ding cake), Yani, Piya, at Iggy.\u00a0 Nagkantahan hanggang bago sumapit ang 11:30.\u00a0\u00a0 Nagpaalaman at nagsiuwian kami.\u00a0 Nag-aabang ako ng mga hahabol ng pabati bago umabot ang hatinggabi ng kasunod na araw.<\/p>\n

Wala ang mga magulang ko noon dahil nagtatrabaho sila sa Laguna pero umuwi sila noong Sabado.\u00a0 Naki-party sa birthday ng isang pamangkin, pagkatapos ay nag-Shakeys kami noong gabi, kasama si Kuya Bryan, si Pia, sina Barrick at Nimra, sina Mama at Papa.\u00a0 Syempre, ang asong si Alejandro kasama din.\u00a0 Nag-monster meal kami ng Shakeys, nakahabol pa si Yani sa kainan.\u00a0 Maaliwalas ang mukha ng lahat ng tao.\u00a0 Si Papa, siya ang mukhang pinakamasaya, pati sa mga biro ng kapatid kong si Yani’y napapatawa kahit madalas ay nagtatarayan lang sila.<\/p>\n

Ang kaarawan ko na natapat sa araw ng pasok at ang sumunod na Sabado kasama ang pamilya, sa mga araw na ito ako nakaramdam ng pagkapanatag at pagiging ligtas, pakiramdam na medyo mailap sa akin.\u00a0 At sa mga saglit na naiisip ang ibang mga kaarawan, ang ibang mga tao, mga ibang pangyayari, pinipilit kong bumalik sa mga sandaling ito ng saya, gaya nga nga sinasabi sa isang tula, sa mga oras na lumukso ang puso dahil sa tuwa.\u00a0 Pinipilit kong tandaan ang saglit ng pagtaas at sinisikap manatili sa ganoong pakiramdam.<\/p>\n