{"id":3003,"date":"2013-06-10T23:49:49","date_gmt":"2013-06-10T23:49:49","guid":{"rendered":"http:\/\/vladgonzales.net\/blog\/?p=3003"},"modified":"2013-06-10T23:49:49","modified_gmt":"2013-06-10T23:49:49","slug":"ang-landas-ng-sakit","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/2013\/06\/10\/ang-landas-ng-sakit\/","title":{"rendered":"Ang Landas ng Sakit"},"content":{"rendered":"

Nagsimula ang lahat sa Isa. Isang makapangyarihan-sa-lahat na puwersa, Siyang nagtulak
\nsa mekanismo ng panahon. Anim na bahagdan ng oras sa paglikha ng tubig, lupa, hayop,
\nhalaman. Iba’t ibang katawan, iba’t ibang uniberso na umaakit sa bawat isa, hinihigop
\nang bawat bahagi sa kanya-kanyang sulok ng kawalan\/kalawakan. Sa ikaanim binigyang-malay
\nang tao. Sa umpisa’y mag-isa ang tao, hubad, walang itinatago, walang sandata
\nlaban sa pangungulila. Ang pangungulila’y manganganak, dadami, makikilala sa ngalang “buhay.”<\/p>\n

At uusad itong panahon sa siklo ng pagpupuno, sa paggganap dito sa sinasabing “buhay.”
\nGiginawin ang balat, hahanapin ang liyab; kakalam ang tiyan, at ang pinakatamad ay maitutulak
\nmula sa pagkakahiga, ihahanda ang pain sa huhulihing baboy o isda; lilikha siya ng mga sandata
\nmula sa kahoy, bato, bakal. Magkukubli, mag-aabang sa isda o baboy-ramo, mga hayop
\nna may karneng tatagpas ng gutom, balat na susukob sa ginaw. Mapupuno ang kanyang malay
\nnitong lohika ng pagpuno. Bawat puwang ay mapupunuan, tulad ng paghigop<\/p>\n

sa mainit na sabaw tuwing maulan ay katulad din ng gagambang humihigop
\nsa nilusaw na katawan ng insektong hinuli sa patibong. Katulad ng pagkuha sa isang buhay
\npara mapanatili ang buhay ng isa pa, lalo ang buhay ng sarili. Sa sariling kamalayan,
\nnapupuno ng paliwanag ang tao, bawat kilos ay may dahilan, may lohikang tumutulak
\nsa bawat tangkang pumuno sa kanyang mga puwang. Ang presong sinusuwag na parang hayop,
\nhalimbawa–taong kinukuryente, tinatanggalan ng kuko’t nilalapnos ang balat–ito’y sandatang<\/p>\n

iginagawad ng kapwa tao para mahanap ang sariling pagkapayapa. Magkakaiba ang sandata
\nsa magkakaibang gera. May ilang lulubog sa pagkatha’t pagtula, sila’y mahihigop
\nng pang-akit ng mga salita. Isusulat nila ang lahat ng mga halimaw, ang mga hayop
\nna may tatlong ulo, malaking pakpak, matatalim na kuko’t pangil, nginangasab ang buhay
\npatungo sa kawalan\/kalawakan. Ilalatag sa mga kathang ito ang bawat puwersang tumulak
\nsa tao patungo sa kanyang mga ikinilos\/ikinikikilos. Sa kanyang kamalayan,<\/p>\n

kumikilos siya dahil siya’y nag-aabang, siya’y nagmamalasakit. Sa kanyang kamalayan,
\nnagbigay siya at ito’y hindi natumbasan. Ang malasakit at pag-aabang niya ang sandatang
\nginamit laban sa kanya. Ano’t pinarurusahan siya para sa kanyang mga kulang? Itinutulak
\nang tao ng kanyang mga puwang, may mga butas sa kanyang katawan na humihigop\/hinihigop
\npatungo sa iba pang katawan. Ano ang mali sa pagnanasang makumpleto itong buhay?
\nSamantala, sa isang sulok ng mundo, ginagahasa’t binabaril ang isang pulutong ng tao, parang hayop<\/p>\n

na nakahanay at nakahandusay. Kumikisay-kisay ang mga katawang pinasabog ang ulo. “Mga hayop,”
\nisisigaw nilang may mga ulo pang nakakabit sa katawan, duguan at patakas na ang malay.
\nSa kanilang mga huling sandali, iniisip nila, ito na ba, ito na ba ang lohika nitong buhay?
\nItong isang araw ng kawalang-muwang, haharangin ng mga taong may armas ng gera, sandata
\nng Estado? Ang buhay ba ay nasa semilyang pinaputok sa aring pauulanan ng bala, sa dugong hinihigop
\nng lupang namimintog? Ang buhay ba’y nasa bulubunduking bangkay, o sa orasang patuloy sa pagtulak?<\/p>\n

Ganito ang landas ng sakit. Isang mabangis na hayop, sinalaksak ng patalim. Isang sandatang
\nnagnanakaw ng malay, pampuno sa puwang ng katawan. Isang pag-aabang. Lupang humihigop
\nng buhay. Isang pangungulila. Ang pagluwal ng panahon, ng mekanismong patuloy sa pagtulak.<\/p>\n

\"DSC_2915\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Nagsimula ang lahat sa Isa. Isang makapangyarihan-sa-lahat na puwersa, Siyang nagtulak sa mekanismo ng panahon. Anim na bahagdan ng oras sa paglikha ng \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":3005,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[3,28,20,7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3003"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3003"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3003\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3006,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3003\/revisions\/3006"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/3005"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3003"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3003"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3003"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}