{"id":316,"date":"2011-02-06T17:13:09","date_gmt":"2011-02-06T17:13:09","guid":{"rendered":"http:\/\/vladgonzales.net\/blog\/?p=316"},"modified":"2011-02-06T17:16:16","modified_gmt":"2011-02-06T17:16:16","slug":"pag-ibig-pag-ibig-pag-ibig","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/2011\/02\/06\/pag-ibig-pag-ibig-pag-ibig\/","title":{"rendered":"Pag-ibig, Pag-ibig, Pag-ibig"},"content":{"rendered":"<div id='gallery-1' class='gallery galleryid-316 gallery-columns-9 gallery-size-thumbnail'><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-82.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-82-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-28.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-28-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3863.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3863-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3797.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3797-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon portrait'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3795.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3795-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0118.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0118-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0019.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0019-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0007.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0007-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure><figure class='gallery-item'>\n\t\t\t<div class='gallery-icon landscape'>\n\t\t\t\t<a href='https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0001.jpg' rel=\"lightbox[316]\" itemprop=\"contentURL\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"150\" height=\"150\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0001-150x150.jpg\" class=\"attachment-thumbnail size-thumbnail\" alt=\"\" itemprop=\"thumbnail\" \/><\/a>\n\t\t\t<\/div><\/figure>\n\t\t<\/div>\n\n<p>(Repost mula sa blog entry, 22 Enero 2011)<\/p>\n<p><strong><br \/>\n<\/strong><\/p>\n<p><strong><a href=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0019.jpg\" rel=\"lightbox[316]\" title=\"_DSC0019\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-320\" title=\"_DSC0019\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0019-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0019-300x200.jpg 300w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0019-1024x685.jpg 1024w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0019-305x204.jpg 305w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><br \/>\n<\/strong><\/p>\n<p><strong> <\/strong><\/p>\n<p>I.<\/p>\n<p>Nakitambay ako sa Teatro Hermogenes Ylagan nitong nakaraang Martes.\u00a0 Kakatapos lang ng run-through ng isang dula, at sa routine company call ay pinasadahan ng direktor na si Dexter ang mga tala mula sa katatapos na run-through.\u00a0 Laman ng listahan ang mga puna sa mga\u00a0 bahagi ng dulang naging kapuri-puri o kaya\u2019y kailangan ng dagdag na pagpapakinis.<\/p>\n<p>May tatlong war scene ang dula.\u00a0 Mahusay ang una, nakabibilib daw ang enerhiya.\u00a0 Medyo nalusaw daw sa war two at war three.\u00a0 Sabi ni Direk Dex, ang ilan sa mga artista\u2019y parang ginagawa lang ang mga nakatakdang galaw at linya na parang ganoon lang\u2014mga itinakdang galaw at linya.\u00a0 Walang \u201cswoosh,\u201d parang going through the motions. \u00a0\u00a0Nakapalibot ang mga nakaupong artista, ang iba\u2019y nagpupunas ng pawis, o nagpapalit ng damit, o sumisilip sa cellphone, habang ipinapaalala sa kanila ang esensya ng eksena.\u00a0 Gera ang kinapapalooban nila, isang mahabaang proseso ng digmaan.\u00a0 Nagpapalit-palit ang mga ilaw at tunog sa entablado upang ipakita ang paglipas ng maraming taon ng dahas, ng pagkitil ng buhay.\u00a0 Ano kaya ang pakiramdam na pumaloob sa panahon ng walang katapusang digma?\u00a0 Anong enerhiya ang magpapanitili ng lakas, ng paniniwalang may papatda sa lahat ng dugong ibinubuhos, sa mga buhay na hinihiklat mula sa ating pisikal ba mundo?\u00a0 Pina-internalize ng direktor ang ganitong proseso sa mga kasama niya sa dula, habang ihinahalo naman ang talinghaga ng buong produksyon.\u00a0 Isang commercial event, parang mass produced na tsokolate raw.\u00a0 Nakatungo ako\u2019t pinipigilang mahiraya ang paglabas ng mga Oompah Loompah at ang pag-agos ng dagat-dagatang tsokolate ni Willy Wonka.\u00a0 Tsokolateng matamis, nasa assembly line, masarap, magarbo, hindi mahalaga kung ano ang punto.\u00a0 Ipinapabalik\/ ipinapaalala ni Direk Dex ang orihinal na espiritu ng dula, na ito raw ay katulad ng paggawa ng pastillas.\u00a0 Ang minatamis na ginawa sa sariling bahay, ginamitan ng pinagpiliang sangkap, hinalo\u2019t pinagpawisan-pinagngawitan hanggang sa maabot ang angkop na lapot at lagkit, babalutin sa pabalat na may disenyong hindi masasabing hindi pinaghirapan o pinag-isipan.<\/p>\n<p>Ang dula\u2019y pinamagatang\u00a0<em>Orosman at Zafira<\/em>.\u00a0 Sa dula, titimbangin at ipaglalaban ng mga bidang sina Orosman at Zafira ang kanilang pag-ibig sa pagitan ng nagbabanggaang interes, ng gerang humahati\u2019t bumibigkis sa tatlong tribo: Sa Hilaga, ang Marruecos; sa Gitna, ang Duquela; sa Katimugan, Tedenst.<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-82.jpg\" rel=\"lightbox[316]\" title=\"oz-bts (82)\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-327\" title=\"oz-bts (82)\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-82-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-82-300x200.jpg 300w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-82-1024x685.jpg 1024w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/oz-bts-82-305x204.jpg 305w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>II.<\/p>\n<p>Ilang oras bago ang run-through, sa ikaapat na palapag ng College of Arts and Letters New Building, Timog Kanluran ng pinag-eensayuhang teatro, may mga kuwento rin ng digmaang \u00a0binubuno ng iba\u2019t ibang mga tauhan.<\/p>\n<p>Nakararamdam ako ng taas-babang pagkabalisa noong mga oras na iyon.\u00a0 Una\u2019y ang pagkabalisa mula sa natutunan kong pagkuha ng Master Number.\u00a0 Ito ang numerong nagtatakda raw ng lifepath ng isang tao, at base ito sa mga numerong nakapalibot sa ating buhay, tulad ng numero sa araw ng kapanganakan.\u00a0 Sa radio show namin sumulpot ang Master Number na ito, pagkatapos ng episode tungkol sa horoscope at iba pang anyo ng panghuhula.\u00a0 Kinuwenta namin ang Mater Number para sa birth date kong 1-10-1982, at lumabas ang numerong \u201c4.\u201d\u00a0 Noong sinabi ko kay Tita A\u2014ang aming panauhing nakakabasa ng mga numero\u2014ang aking Master Number, parang nalungkot siya at natigilan.\u00a0 Masyado raw conservative ang Master Number na iyon, maraming kahon na kailangang alpasan para maging maligaya.\u00a0 Conservative?\u00a0 Hindi pa pala sapat na \u201cBJ\u201d ang nickname ko para makaalpas sa ganoong kahon.\u00a0 Sana\u2019y 5 na lang ang nakuha ko, ang life path number para raw sa mga malandi.\u00a0 Minsan nakaka-depress din ang maakusahan na kulang ka sa landi, lalo\u2019t tinatrabaho namang ma-achieve ito once in a while.<\/p>\n<p>Pangalawang sanhi ng pagkabalisa ay ang inaabangang organisasyong hindi dumarating.\u00a0 May kausap kasi akong youth org, magpapa-film showing sila dapat sa dalawang klase ko sa Malikhaing Pagsulat.\u00a0 Hindi pala nagkalinawan kaming dalawang panig sa oras kaya imbes na 1:00 ng hapon ay 2:30 na sila dumating.\u00a0 Dahil sa hindi ko na kayang ibalik ang nawalang panahon, tinanggap na lang naming pare-pareho ang di pagkakaintindihan at pinapanood sa naabutang klase ang dokumentaryong ihinanda nila para sa film showing.<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0001.jpg\" rel=\"lightbox[316]\" title=\"_DSC0001\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-318\" title=\"_DSC0001\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0001-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0001-300x200.jpg 300w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0001-1024x685.jpg 1024w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0001-305x204.jpg 305w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Mendiola Massacre ang paksa ng dokumentaryo.\u00a0 Ibinahagi ng org representative na si Sheryl ang background ng dokumentaryo.\u00a0 1987 naganap ang massacre na ito, isang taon pagkatapos ng\u00a0 People Power, isang taon mula sa pagluklok kay Cory Aquino bilang pangulo ng Pilipinas.\u00a0 Sa loob ng maiksing dalawampung minuto, ipinakita sa dokumentaryo ang pagmartsa ng mga magsasaka papunta sa Mendiola, ang pagtatangka nilang ipaalala ang ipinangakong reporma ni Aquino sa lupa ng mga magsasaka.\u00a0 Nakita\u2019t narinig ng mga estudyanteng nanonood ang pagpapaulan ng bala, ang pagtilapon ng kamerang hinuhuli ang nagtatakbuhan-nagtutumbahang mga raliyista, ang pag-segue ng dokumentaryo sa eksena ng mga lamay.\u00a0 Sa mga imahen ng kabaong, may boses na nagsasalita, ang mga magsasakang ito raw ay bayani.\u00a0 Bayani, bagaman namatay.\u00a0 Namatay, pero namatay para sa ipinaglalaban.\u00a0 Hanggang ngayon ay hindi pa rin nareresolbahan ang kaso.\u00a0 Ilang minuto na lang ang naghihintay habang sinusulat ko ito, ilang minuto na lang at sasapit na ang ikadalawampu\u2019t apat na anibersaryo ng pagpaslang.<\/p>\n<p>Pagkatapos ng dokumentaryo, nagsalita ang bisitang si Tatay Pido.\u00a0 Si Tatay Pido ay isa sa mga magsasakang sumama sa demonstrasyon sa Mendiola noong 1987.\u00a0 Bahagi siya ngayon ng grupong PAMALAKAYA, isang grupo ng mga progresibong mangingisda.\u00a0 Biro niya, birong may halo ng pagkatotoo, kaya nga rin siya naging mangingisda\u2019y sa pagkatagal-tagal ng panahon ay hindi pa rin nila nakukuha ang angkop na karapatang magbungkal at mag-ani ng makabuluhang benepisyo mula sa sariling lupa.\u00a0 Naikuwento niyang nakaligtas siya mula sa pamamaril, nakaalpas siya sa panganib ng mga bala sa ulo, batok, sa mga binti, sa dibdib at sa sikmura.\u00a0 2004 pa nangyari ito, at halos pitong na taon ang nakalipas, nakatungkod na\u2019t mabagal lumakad, ang hinihiling lang sa amin ni Tatay Pido ay hayaan siyang maupo sa harap ng aming klase\u2019t pakinggan siya sa loob ng ilang minuto.<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0007.jpg\" rel=\"lightbox[316]\" title=\"_DSC0007\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-319\" title=\"_DSC0007\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0007-300x200.jpg\" alt=\"\" width=\"300\" height=\"200\" srcset=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0007-300x200.jpg 300w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0007-1024x685.jpg 1024w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/DSC0007-305x204.jpg 305w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Si Tita Amy naman, isa pang bisita noong araw na iyon, ay asawa ni Dario Tomada.\u00a0 Isa si Dario sa mga unang ipinadakip sa ilalim ng administrasyon ni Noynoy Aquino.\u00a0 Ikinuwento ni Tita Amy kung paano tinangkang barilin si Dario sa kanilang bahay sa Visayas noong 2006.\u00a0\u00a0 Tinapos ni tita Amy ang kuwento ng barilan sa pahayag na \u201cSuwerte\u2019t hindi nga siya tinamaan, ang tinamaan naman ay yung kapatid ko.\u201d\u00a0 Nagpunta sila sa Maynila upang makatakas sa banta sa kanilang buhay, pero naaresto din si Dario noong nakaraang Hulyo.\u00a0 Ibinibintang sa kanya ang kaso ng mass graves na ayon sa kuwento ni Tita Amy ay lampas isang dekada na nangyari.\u00a0 Pero dahil may sumulpot na witness, dahil may sumulpot na police order, nahuli ang kanyang asawa.<\/p>\n<p>Sabi ni Tita Amy, sa gitna ng paminsan-minsang paghingi niya ng dispensa dahil sa hindi siya sanay magsalita sa Tagalog, ginagawa raw niya ito dahil naniniwala siyang walang kasalanan ang kanyang asawa, ipinaglalaban lamang niya ang karapatan ng mga kasama nilang magsasaka, na ito\u2019y paraan para makita naming mga tagasiyudad na nagaganap ang ganitong abuso sa kanayunan, mahirap daw kasing maintindihan kapag hindi tagadoon.\u00a0 Si Tatay Pido naman, nagtapos sa dalawang tanong: 1. \u201cnaiintindihan ba ninyo ang sinasabi ko?\u201d at 2. \u201cngayon, ano ang pwede ninyong gawin tungkol dito?\u201d<\/p>\n<p>III.<\/p>\n<p>Naging napapanahong tulong ang pagsulpot ng librong\u00a0<em>A Lover\u2019s Discourse<\/em> ni Roland Barthes sa buhay ko.\u00a0 Nagsimula ito sa mga text na galing sa kaibigan kong si Caloy, matagal na ito, noong nasa Pilipinas pa siya.\u00a0 Nitong nakaraang taon ay naisip kong bumili ng sariling kopya, baka kako maintindihan ko ang mga sitwasyong kinapapalooban ko, baka kako maunawaan ko kung bakit di dumarating ang \u201cthe one,\u201d baka maunawaan ko kung bakit parang pakiramdam ko\u2019y laging sablay ang mga banat at hirit ko pagdating sa usapin ng puso.\u00a0 Isa ito sa mga libro na pag binabasa ko\u2019y napapasabi ako ng \u201cay, parang ako talaga ang kinakausap nito a.\u201d<\/p>\n<p>Kay Barthes, ang pag-ibig ay nakapaloob sa mundo ng wika.\u00a0 Walang iisang wikang makatutukoy dito, pero mababakas ito sa iba\u2019t ibang \u201cutterances\u201d ng wika.\u00a0 Walang iisang depinisyon ang pag-ibig, pero may mga kilos, eksena, pakiramdam, karanasan, iba\u2019t ibang mga sistemang napoproseso ng ating utak na magsasabi sa ating \u201caba, oo nga, naranasan ko na rin \u2018yan, parang pag-ibig nga yan.\u201d\u00a0 Laging kulang ang mga salita, laging lumulutang ang nakakaranas sa mga aproksimasyon, walang umpisa at wakas dahil wala naman daw kasing iisang kabuuan.\u00a0 Walang higanteng love story, pero maraming love episodes.<\/p>\n<p>Tulad ng mga eksena ng paghihintay.\u00a0 Laging may nag-aabang, laging may inaabangan.\u00a0 Isang kalaguyo mula sa kalabang tribo.\u00a0 Isang asawang nakakulong na naghihintay ng pardon.\u00a0 Lumang kasong naghihintay na mabuksan at malitis.\u00a0 Isang dulang pinakikinis tulad ng pianakamahal na diyamante.\u00a0 Panibagong Master Number.\u00a0 Reporma sa Lupa.\u00a0 Kalayaan. Kapayapaan.\u00a0 Laging hindi pantay ang diskurso ng pag-ibig.\u00a0 May mga gustong magpaliwanag, at habang may magtatakang umintindi ay may ibang walang pagnanasang makinig.\u00a0 Paano\u2019y iba ang kanilang bersyon ng pag-ibig, iba ang kanilang inaabangan.\u00a0 Samantala, ang nagpapahayag ay nadaragdagan ng mga agam-agam.\u00a0 Paano ipapaintindi sa iba ang grabedad ng sitwasyon?\u00a0 May mali ba sa paraan ng pagpapahayag?\u00a0 May mali ba sa pinaniniwalaan, sa katotohanang ipinaglalaban?\u00a0 Laging may bigat sa kalooban ang taong naghahayag na siya\u2019y nagmamahal.<\/p>\n<p>At sa lahat ng agam, nagpapatuloy ang kanya-kanyang kabanata.\u00a0 Noong isang araw, pinagtatalunan namin sa klase sa Panitikan at Sexualidad kung gaano kalayo ang libog sa pagmamahal (at pag sinabing \u201cmahal kita,\u201d ano kaya ang eksaktong ibig sabihin ng nagsasabi nito, na iba sa \u201cnalilibugan ako sa iyo?\u201d).\u00a0 Isang araw bago ang klaseng iyon, nanggaling ako sa exhibit ng kaibigang si Ryan, kung saan hinulma niya ang mga higanteng papel sa disenyo ng iba\u2019t ibang padron ng paggupit (gaano kalaki kaya ang pastillas na puwedeng magkasya doon?).\u00a0 Kanina, tumakbo ako sa academic oval, unang disenteng jogging mode sa loob ng ilang araw.\u00a0\u00a0 Paano\u2019y palaging busy, paano\u2019y laging makulimlim ang langit, paano\u2019y ilang araw na kasing pinapagawa ang ginasgasang sasakyan.\u00a0 Kay raming excuses.\u00a0 Pero anu\u2019t anuman, tumakbo ako.\u00a0 Nakatakbo ako, at ayun, ayun na nga, naabutan ng pagkalakas-lakas na ulan.\u00a0\u00a0\u00a0 Nagsisisi man o kampante sa mga araw na nagdaan, di man sigurado kung ang mga paghahayag ko\u2019y tumatakbo papunta sa kung saan o tumatakas mula sa dapat patunguhan (kasi, ano ba naman ang nagawa ng pag-jogging sa ulan sa reporma sa lupa, di ba?\u00a0 Sa kapayapaan?\u00a0 Sa paghahanap ng \u201cthe one?\u201d), ayaw pang umalpas sa isip ko ng winiwika nitong gasgas na kasabihan: Pag gusto (pag ibig?) may paraan; pag ayaw, palaging may dahilan.<\/p>\n<p><a href=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878.jpg\" rel=\"lightbox[316]\" title=\"_MG_3878\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"aligncenter size-medium wp-image-325\" title=\"_MG_3878\" src=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878-200x300.jpg\" alt=\"\" width=\"200\" height=\"300\" srcset=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878-200x300.jpg 200w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878-682x1024.jpg 682w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878-305x457.jpg 305w, https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-content\/uploads\/2011\/02\/MG_3878.jpg 1728w\" sizes=\"(max-width: 200px) 100vw, 200px\" \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"(Repost mula sa blog entry, 22 Enero 2011) I. Nakitambay ako sa Teatro Hermogenes Ylagan nitong nakaraang Martes.\u00a0 Kakatapos lang ng run-through ng \n<a class=\"moretag\" href=\"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/2011\/02\/06\/pag-ibig-pag-ibig-pag-ibig\/\"> [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":324,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/316"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=316"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/316\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":332,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/316\/revisions\/332"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/324"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=316"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=316"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=316"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}