{"id":4128,"date":"2016-08-11T12:15:18","date_gmt":"2016-08-11T12:15:18","guid":{"rendered":"http:\/\/vladgonzales.net\/blog\/?p=4128"},"modified":"2016-08-11T12:15:18","modified_gmt":"2016-08-11T12:15:18","slug":"11-mula-sa-faust_as","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/2016\/08\/11\/11-mula-sa-faust_as\/","title":{"rendered":"11 – Mula sa “Faust_as”"},"content":{"rendered":"

\"DSC_9492\"<\/a><\/p>\n

Noong 2013 ay nakapag-ambag ako ng ilang teksto sa proyektong\u00a0Faust_as<\/em> nina Tess Jamias at J. Victor Villareal. \u00a0Ang\u00a0Faust_as\u00a0<\/em>ay naglalaro sa imahen ng mga babaeng maaaring tingnan bilang si Faust, o mga babaeng sa iba’t ibang antas ay maaaring basahan bilang mga tauhang nakipagsundo sa magkakaibang mga demonyo. \u00a0Ilan sa mga tauhang itinampok sa\u00a0Faust_as<\/em> ay sina Imelda Marcos, Pandora, at ang tauhang ginawan ko ng mahabang monologo–si Eba.<\/p>\n

Ipinapabasa ko ito bilang bahagi ng 31-day Writing Challenge ngayong Agosto.<\/p>\n

***<\/p>\n

\"DSC_9718\"<\/a><\/p>\n

Sa ngalan ng Ama,
\nNg Anak,
\nSa ngalan ng espiritu santong kasantu-santuhan,
\nSa ngalan ko, sa ngalan ko,
\nAno ba ang ngalan ko?<\/p>\n

Gusto kong umuwi,
\nBumalik, bumalik sa loob,
\nSa aking loob, sa pusod,
\nIbalik ang mga nailuwal,
\nGusto ko, gusto ko,
\nAno ba ang gusto ko,
\nGusto kong maintindihan,
\nGusto kong makaramdam,
\nAng pakiramdam ng pag-uwi,
\nSa sariling tahanan.<\/p>\n

\"DSC_9612\"<\/a><\/p>\n

Nililitis ako
\nSa wika\u2019t hininga ng diyos
\nSa ngalan ni Adan, Adama ang salita,
\nAdama ang lupa, ang tao, ang buhay,
\nAng buhay, ang tao, siyang tagapagbigay-ngalan
\nSa lahat ng hayop sa lupa.<\/p>\n

Noon, ang daigdig ay isang malaking larawan,
\nWalang oras, walang panahon, kumikilos na hindi,
\nWalang umpisa at gitna, walang pagmamadali,
\nNgunit ang lupa, ang buhay, ang tao\u2019y napagod
\nSa pagbibigay ng ngalan sa lahat ng hayop na nilikha
\nMula sa alikabok, para sa kanyang lugod,
\nKaya siya\u2019y pinatulog, siya\u2019y pinagpahinga,
\nSiya\u2019y nagpahinga. Diyos at tao lamang
\nAng maaaring magpahinga. Natulog ang tao.
\nParang patay. Parang patay na natutulog lang.<\/p>\n

Sa ngalan ng Ama,
\nNg Anak,
\nSa ngalan ng espiritu santong kasantu-santuhan,
\nSa ngalan ko, sa ngalan ko,
\nSa ngalan ng ako, inaako ko
\nAng sala, ang pagkakasala, sala sa init,
\nSala sa lamig, sala-salabat na dila ng ahas,<\/p>\n

Bago ang dila ay ang pabalat. Bawat nilikha\u2019y
\nNababanaag sa takda ng mata, tenga, amoy, panlasa,
\nAng balat, ang pananda sa pagiging ganap,
\nAng kaliskis na sinusuyo
\nNg mga silahis ng araw,
\nAng tanaw sa rabaw, sa balat at pabalat,
\nito ang kinang, ang kislap, ang paliwanag,
\nWalang halimaw, walang pahamak,
\nNatatanging kariktan.
\nhalika, sabi niya,ikaw, oo ikaw,
\nhalika,halika\u2019t makinig sa aking paliwanag.<\/p>\n

\"DSC_9680\"<\/p>\n

Pangahas na wika, kapwa maselan at marahas,
\nMatigas na lumalagaslas, may mga kanto\u2019t sulok
\nna iba sa nakasanayan, nagsusugpong ngunit
\nmabuway, niyayanig at binubuwal at
\ntinataguyod at tinataob at tinitiwarik
\nat inaangat at ihinuhulog, paulit-ulit
\nat walang umuulit, sa bawat palapag
\nat panukat at dimensyon at hubog.
\nDalumat na tumatagos sa mga haplos at hawak,
\nLampas at pagitan ng mga nauunawaang batas
\nNg mga bagay, hindi ko raw mauunawaan,
\nsabagay, nasanay naman ako
\nSa pakikinig sa mga mensaheng pinagpasa-pasahan,
\nHindi akin ang pag-ako sa atas ng pakikinig
\nSa wika ng Diyos.<\/p>\n

Ako\u2019y hinugot sa tadyang, ako\u2019y kapirasong kulang,
\nAko\u2019y kahati, ako\u2019y kabiyak, sa punyal ng diyos na laging patas,
\nIniluwal akong galing sa loob, papunta sa labas,
\nAng lalake at ang babae\u2019y ipinanganak.
\nSiya ang puno, ako ang bunga,
\nAng prutas. Ako ang prutas.<\/p>\n

Sa ngalan ng Ama,
\nNg Anak,
\nSa ngalan ng espiritu santong kasantu-santuhan,
\nSa ngalan ko, sa ngalan ko,
\nAno ba ang ngalan ko?
\nAkong hinugot, bagaman kabiyak,
\nKahati, bagaman pagkukulang, ang kabiyak
\nNg kasalanan, nakipag-usap sa ahas,
\nSa mga lason na salita, lason bagaman
\nNauunawaan, isang halimaw na handang
\nMakinig sa aking panig. Ako pala ay maaaring
\nMagkapanig! Maaari pala akong magsalita,
\nMaaaring may makinig? Ano pa, ano pa ba
\nAng mga panig na hindi nakikita\u2019t naririnig?
\nGusto kong malaman, ibibigay mo ba ang aking ibig?
\nAng aking ibig.
\nAko. Ang ibig.<\/p>\n

\"DSC_9754\"<\/p>\n

Ako\u2019y nagwika at ang lalake\u2019y nakinig,
\nNagalit ang diyos sa tao, at simula sa araw na ito
\nWala nang diyos na magpapakita,
\nSiya\u2019y sasanib sa mga hayop, sa mga puno,
\nWala nang taong makakasaksi,
\nWalang santo, walang propeta,
\nUusad ang panahon, Mahihiya ako
\nSa aking pagkahubad, sa aming paghuhubad,
\nManghihilakbot ako sa libog na nararamdaman,
\nSa pagkahiya pagkat nalilibugan,
\nNaliibugan sa pandama, sa bagong kaalaman,
\nMay hiya at may takot pagkat may ligaya sa pagkamalay,
\nMalay akong ako\u2019y nakasakit at nasaktan,
\nAko ang ako, ako ang bukang-liwayway
\nNg kasalanan, inaako ko, ako, ako ang pusod
\nNg lahat, ang mga salaysay ng tampalasan
\nAy may pusod na sa aking sinapupunan
\nBumabalik, pabalik-balik, paulit-ulit.<\/p>\n

Sa ngalan ng Ama,
\nNg Anak,
\nSa ngalan ng espiritu santong kasantu-santuhan,
\nSa ngalan ko, sa ngalan ko,
\nNakita ko ang prutas,
\nBungang nag-ugat sa lupa,
\nPumitas ako ng isa, isa lang,
\nIsang pag-ako, isang kasalanan,
\nNarinig ang lutong, sumirit ang katas,
\nAt bago umandar ang lahat,
\nIsang pakiramdam, isang dalumat,
\nIsang di maisawikang larawan,
\nWala pa, wala pa ang mga salita.<\/p>\n

Ako ang kapirasong katalik, kabiyak,
\nAko ang lamat, ang puwang,
\nAko ang pangungusap, pakiusap,
\nMakinig, pakinggan, ako ang saglit
\nNa pagtirik ng mata, ang pagkulot ng
\nMga daliri sa paa, pag-igkas
\nNg kalamnan sa pakikipagtalik,
\nAng halinghing na kaputol ng ungol,
\nNa kaputol ng pagluluwal,
\nAko ang salaysay bago ang pag-andar
\nNg sandaigdigan, ang saglit na buntong-hininga
\nBago ang pagpapatuloy, isang napatdang
\nPahayag, isang palabas na nabitin, isang larawan:
\nNatanaw ng diyos ang lahat ng kanyang nilikha,
\nAt lahat ng ito ay ubod ng inam, ubod ng inam
\nSa ngalan ng ama, ng anak, ng espiritu santong
\nKasantu-santuhan.
\nAt dumating ang gabi, at dumating ang umaga,
\nAng umpisa. Sa umpisa, ang ngalan.
\nAng salita.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Noong 2013 ay nakapag-ambag ako ng ilang teksto sa proyektong\u00a0Faust_as nina Tess Jamias at J. Victor Villareal. \u00a0Ang\u00a0Faust_as\u00a0ay naglalaro sa imahen ng mga \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":4131,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[26,6,7],"tags":[30],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4128"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4128"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4134,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4128\/revisions\/4134"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4131"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}