{"id":4464,"date":"2017-03-06T15:47:20","date_gmt":"2017-03-06T15:47:20","guid":{"rendered":"http:\/\/vladgonzales.net\/blog\/?p=4464"},"modified":"2017-03-07T01:32:04","modified_gmt":"2017-03-07T01:32:04","slug":"time-space-warp","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/2017\/03\/06\/time-space-warp\/","title":{"rendered":"Time Space Warp"},"content":{"rendered":"

Parang may daya kapag umuuwi ako sa Cabuyao, o kapag nagagawi sa Laguna sa pangkalahatan. \u00a0Paano, kahit ano ang mga nakapilang gawain sa kamaynilaan ay parang humihinto ang lahat. \u00a0Humihinto o naisasantabi. \u00a0Laging may pakiramdam na kailangang magbagal muna. \u00a0May mga kailangang ihinto. \u00a0Nangyayari iyon na parang bula o force field na bumabalot sa maliit na bahagi ng ginagalawan namin. \u00a0Maliit at natatanaw ang bula, pero baka ako lang ang nakakakita. \u00a0Nakikita o nararamdaman na nariyan siya, lalo’t paminsan-minsan ay may mga sumusundot-sundot na paalala ng buhay sa labas. \u00a0Isang text para sa budget sa workshop. \u00a0Email notification, reading list sa pinaghahandaang eksaminasyon. \u00a0Tawag mula sa opisinang tagapagbigay ng inaasahang grant, nagsasabing hindi sila magbibigay ng grant. \u00a0Hindi ganoon katibay ang bula, pero hindi rin naman ito pumuputok nang lubusan.<\/p>\n

Parang eksena sa mga napapanood kong may kaugnayan sa science fiction o pantasya. \u00a0Isang alternatibong mundo. \u00a0Mayabong ang mga puno, o makislap ang mga sasakyan. \u00a0May panatag na huni ang paligid–mga makina, tindero sa palengke, lawiswis ng mga dahon. \u00a0At anuman ang kislap o liwanag ng lugar, parang may natatanaw na sapat na antas ng kulimlim. \u00a0Parang laging may nakaambang ambon, parang laging may amoy ng basang damo o dahon. \u00a0Sinusukat ko pa man din ang maraming magandang alaala sa ganoong pakiramdam–sa pakiramdam ng may lamig. \u00a0Iniisip kong lahat ng alaalang may kaakibat na sensasyon ng lamig ay isang magandang alaala.<\/p>\n

At doon may kaunting kaba. \u00a0Kasi, kung ganoon ang pakiramdam sa pinapanood na eksena sa pelikula, siguradong mayamaya’y susulpot na ang mga alien na mananakop. \u00a0Ilang minuto lang, babangon na ang natutulog na halimaw at lalamunin na ang sambayanang hindi handang makipagtunggali sa mabangis na higante. \u00a0Isang iglap lang, yayanig ang lupa at aangat ang umaasong lava, o sisirit ang tubig na aapaw nang aapaw hanggang sa mawala ang lahat.<\/p>\n

O, halos lahat. \u00a0Pagkat sa isang panig ng niyayanig na mundo, naroon ang bayani. \u00a0Ang bayaning nagtago pansamantala. \u00a0Nagtago dahil may hindi kinayang karanasan sa tinakasang lupain. \u00a0Tumakas dahil may lakas na hindi tumumbas sa kalaban. \u00a0Hindi na kayang manlaban, sa sariling tantiya, at inisip na baka naman matatakasan ang lahat at hindi na aabutan ng kapahamakan. \u00a0Basta sapat ang layo. \u00a0Syempre, sa halos lahat naman ng ganitong mga palabas, ang feelingero na iniisip na siya ang bida ng lahat ay magkakamali. \u00a0Nariyan naman ang digmaan. \u00a0Nalayuan lang niya, pansamantala. \u00a0At sa maraming dahilan, maraming baryasyon ng motibasyon, magdedesisyon siyang\u00a0panahon na para harapin ang kanyang mga digmaan.<\/p>\n

Ibang bagay pa siguro yung pag-iisip na buti pa ang bida, may oras pa para mag-assess at mag-flesh out ng pagkabida niya. \u00a0Yung ibang mga tauhan, sa umpisa pa lang ng palabas ay ligwak na.<\/p>\n

Ganoon ang takbo ng mga bagay, mas o menos, paminsan-minsan, minsan mas madalas sa minsan. \u00a0Pero nakahanap ako ng solusyon, kung problema nga ang binubuno ko, sa ngayon. \u00a0Kailangan lang alalahanin na bago ang mga konklusyon, naroon ang mga pag-angat. \u00a0Ang mga yugto bago ang pinakamalaking digmaan. \u00a0Ang punto ng mga pagdedesisyon. \u00a0Ang \u00a0pagdedesisyong may pupuntahan ang mga desisyon. \u00a0Kaya, sa ngayon, muli, ang mga salita at larawan:<\/p>\n

Na, sa araw bago ang digmaan, pumasyal kami sa lugar malapit sa lawa, at pakiramdam namin ay amin ang buong mundo.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Sa araw bago ang digmaan, nakapagpatayo kami ng panibagong pugad at nanalig kaming titindig ito at sisilong sa amin nang lampas sa abot ng aming mga taon.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

May malaking digmaang nakaamba, pero nagkaroon ng saglit para mapaos sa pag-awit ng mga paborito naming kanta.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ilang oras bago ang dakilang gutom, nakapaghanda kami ng meryenda para sa mga bisita.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Bago dumating ang gera, nakapuslit kami ng ilang sandali para magkunwaring mga modelo sa binabasang mga magazine.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Kumain kami ng mais at nag-isip kung angkop nga ba ang itsura ng lalagyan ng paminta at asin, lalo pa’t paparating na ang malaking labanan.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Bago kami sumabak sa pakikipagsapalaran, nagsuot kami ng kamisetang may nakakatuwang disenyo, at sa amin ay sapat na sapat na iyon.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Dumayo kami sa lumang simbahan kahit may nakapaligid na kapahamakan, at kahit may hinahagilap ay may mga oras na alam naming hindi kami kulang at nagkulang.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Doon, doon sa araw bago ang digmaan, inakyat namin ang pinakamataas na lugar na kaya ng aming mga sasakyan, nakaramdam ng lugod sa pakiramdam na abot-kamay ang alapaap. \u00a0Kumain kami sa restaurant na hindi namin madalas pinupuntahan, mahal kasi, pero minsan minsan lang naman, malay namin, baka mamaya-mayamaya may digmaan na, at least nakakain na. \u00a0At naabot ang langit, kahit nakatungtong sa lupa.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ayun, sa araw bago ang digmaan, nagkaroon kami ng mga larawan at inisip na oo, sapat na, sapat na sapat na.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"Parang may daya kapag umuuwi ako sa Cabuyao, o kapag nagagawi sa Laguna sa pangkalahatan. \u00a0Paano, kahit ano ang mga nakapilang gawain sa \n [...]<\/a>","protected":false},"author":1,"featured_media":4465,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":"","_links_to":"","_links_to_target":""},"categories":[28,22,20,4,7],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4464"}],"collection":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4464"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4464\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4475,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4464\/revisions\/4475"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media\/4465"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4464"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4464"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/vladgonzales.net\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4464"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}